Przyjecie zuzytych materialów eksploatacyjnych z urzadzen drukujacych

Warstwa ozonowa chroni przed śmiertelnym dla organizmów żywych promieniowaniem ultrafioletowym. Pochodzi ono bezpośrednio ze Słońca i jest niewidzialne. Promieniowanie ultrafioletowe ma bardzo negatywne działanie na komórki skóry, niszcząc ich budulec genetyczny i zwiększa szybkość procesu starzenia się. Może tez prowadzić do nieodwracalnych w skutkach zmian nowotworowych. Mechanizmem obronnym ludzkiego organizmu jest brązowienie skóry (dla nas jest to nic innego jak opalenizna). Ale nie tylko ludzie narażeni są na szkodliwe promieniowanie ultrafioletowe Na szczęście na ziemi jest naturalna ochrona w postaci powłoki ozonowej, jest to trójwartościowa alotropowa odmiana tlenu. Jego cienka warstwa na wysokości 25-35km. W ogromnym stopniu neutralizuje szkodliwe promieniowanie. Duże ubytki ozonu w górnej warstwie atmosfery zaobserwowano nad Antarktydą. Dwadzieścia pięć lat temu zapoczątkowano pierwsze badania dotyczące warstwy ozonowej. Zauważono powiększanie się zasięgu dziury ozonowej oraz wykryto, że w niektórych miesiącach ubytek ozonu jest szczególnie duży przede wszystkim w południowym regionie biegunowym. Okazało się też że niskie stężenie ozonu w atmosferze zachodzi również w innych obszarach świata. Obecnie nad Antarktydą jest obszar o bardzo niskiej zawartości ozonu. Nie jest to jednak spowodowane działalnością człowieka lecz nadzwyczaj długą i ostrą zimą która miała miejsce nad biegunem południowym. Podobna sytuacja była ostatnio nad Arktyką. Prognozy dotyczące odbudowy warstwy ozonowej są optymistyczne dzięki zmniejszeniu emisji freonów, największego wroga warstwy ozonowej, naukowcy szacują że na pełne odnowienie potrzebne jest ok. 20 lat. przemiana ta następuje jeszcze za naszego życia i niedługo znów będziemy mogli bezpiecznie korzystać z uroków kąpieli słonecznych. Winowajcą zaniku warstwy ozonowej jest chlor. Głównym źródłem tego gazu w wyższych warstwach atmosfery są freony. Groźne działanie chloru polega na rozwiązaniu ozonu (trójatomowego tlenu) na cząsteczki zwykłego tlenu dwuatomowego, które nie posiadają już właściwości ochronnych przed promieniowaniem ultrafioletowym. Chlor dostaje się również do górnych warstw atmosfery przez erupcje wylkaniczne. na szczęście erupcje zdarzają się jednak na tyle rzadko iż nie są mogą zaszkodzić w większym stopniu warstwie ozonowej. Ubytek ozonu zachodzi w stałym tempie, co wyklucza zjawisko wulkanizmu jako przyczynę problemu, z którym musimy walczyć. Freon, który jest efektem ubocznym przemysłu, powstaje w produkcji farb, lakierów, kosmetyków oraz innych produktów w popularnych aerozolach. Były tez stosowane w różnego rodzaju instalacjach chłodniczych np. w lodówkach i zamrażarkach. Specyficzną cechą tych związków jest to że są one nieaktywne chemicznie w warunkach zwykłych, dopiero pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, dochodzi do rozkładu i wydzielania szkodliwego dla ozonu chloru. W wyniku coraz gorszej sytuacji, na międzynarodowej konferencji w Montrealu w roku 1987. ustawiono sobie za cel zmniejszenie produkcji freonów o 50% do roku 2000. W wielu krajach zakazano używania freonów w aerozolach i chłodziarkach. Co prawda ozon w górnych warstwach atmosfery jest niezbędny dla istnienia życia na ziemi, jest on szkodliwy w bezpośrednim kontakcie z organizmem. Cząsteczki ozonu poprzez swoją wysoką aktywności chemiczną negatywnie wpływają na komórki np. roślin czy płuc. Ozon w przypowierzchniowej warstwie Ziemi tworzy się w wyniku reakcji spalin z promieniowaniem słonecznym. Największe zagrożenie dziura ozonowa stanowi dla zwierząt ponieważ nie mają one możliwości ochrony przed szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym. Ludzie dla ochrony mogą stosować specjalne ubranie czy filtry i kremy. http://puste.info